سین مثلِ …

Posted: 8 نوامبر 2010 in نوشته هایی که دوست دارم, شعرِ شاعران, عکس
برچسب‌ها: ,

سین
صدای توست
که می رسد از سیم تا سکوت
هر بار از سین به تو میرسم سارا
کسیتی سارا
جز نیمی از تمام
که می دود تا همه ی خود تا سیب
بر شیب تند عصر

مسعود احمدی

پ.ن1:

این شعر در برگه » سین مثلِ … » نوشته شد.

پ.ن2:

از این جاست : آدومید

دیدگاه‌ها
  1. خیلی قشنگ بود :)
    یادم باشه یه چیز تو این مایه ها برای بلاگت بگم :دی
    وقتی فکرم خوب باز شد
    الانم فکرم کار نمیکنه :دی

  2. ایمان می‌گه:

    به نظر من شاعر باید به این نکته اشاره می کرد که ای کاش صدا را با سین می نوشتند!

  3. hamed می‌گه:

    kheili ghashang bood sara……………..aslan midoonesti sara too she@r namade elaheye eshghe????

    • ســــارا می‌گه:

      جدی ؟
      نمیدونستم
      نقش سارا رو تو شعرا خیلی نمیبینم
      راستش خیلی دنبال شعری مثل این گشتم که ازش تو وبلاگم استفاده کنم

      • hamed می‌گه:

        آره.من خودم اسم سارا رو به خاطر الهه ی عشق بودنش خیلی دوست دارم.شقایق نماد معشوقه که خیلی تو شعرا کاربرد داره چون همه می دونن.ولی مثلا مریم که نماد مظلومیته هم کاربرد کمتری داره.مثل سارا چون کمتر کسی این نمادا رو می دونه.من خودم هر 3 تاشونو تو یکی از شعرام استفاده کردم.

  4. hamed می‌گه:

    چرا كه نه دوست خوبم.برات ميل مي كنم……..

  5. علیرضا می‌گه:

    سارا یعنی بی تفاوت بودن به بقیه یعنی دل سنگ
    سارا یعنی سرد بودن
    همه ی ساراها ی جورای نامردند.

  6. عاشق سارا دخترعموم می‌گه:

    درسته همه ساراها يه جورايي دل سنگن اما من بازم سارام رو دوست دارم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s